Getraun

Hér kem ég með litla getraun fyrir lesendur mína. Síðasti skilafrestur lausna er mánudagurinn 4. september. Spurning vikunnar er: Hver er litli drengurinn á myndinni, sá sem situr hægra megin við kennslukonuna?

Llevo mil años sin escribir en español así que creo que ya es la hora. No sé cómo ha pasado tan rápido este verano; ahora empiezan las clases en la universidad, me toca escribir el reportaje final en mi trabajo y mañana voy a Estocolmo para ir a una reunión de Nordjobb donde hablaremos sobre cómo ha ido el verano. No les divertiré a mis colegas con mis historias sobre lo horrible (aunque al mismo tiempo fantástico) ha sido el verano. Estaré en Estocolmo hasta el miercolés, así que me da tiempo para ir a H&M antes de volar a Helsinki donde se celebra la reunión de las capitales. Tenemos un día libre así que hemos decidido ir a Tallinn con una amiga finlandesa. Será divertido. Hoy no puedo escribir nada interesante así que sólo doy el enlace de mi página de fotos. Acabo de poner más fotos allí.

Lífið leikur við mig...

...það er engin spurning. Á síðustu dögum hef ég:

- Farið á Nasa á homma- og lesbíuball. Ég er farin að halda að ég sé hommi.
- Verið með Jordi og Carlos í heimsókn.
- Borðað hjónabandssælu á Smárabraut 14. Sú var lystilega vel bökuð.
- Hnerrað og hóstað og hnerrað og hóstað. Bráðum ætla ég að hætta.
- Séð regnboga við Gullfoss og manndrápshver í Hveragerði.
- Þrifið kúk af dyrakarminum heima hjá mér. Hver klínir slíku á annarra manna hús?!?
- Ekki bloggað.
- Keypt skólabækur fyrir eitt fag fyrir 13 þúsund krónur. Séu hin fögin eins þá fer ég á hausinn.
- Tekið til á skrifstofunni fyrir krabbaveislu á menningarnótt.
- Hitt stelpurnar í bekknum.

Hvað með þig?

Ferðin í myndum en ekki máli

Keflavík - London - Dublin - Wicklow - Hollywood - Paris - Bordeaux - Hossegor - Mont de Marsan - Hossegor - Paris - Keflavík

Jalili, je t'aime

Í dag er níundi dagur ferðalags og hver dagur hefur verið öðrum betri. Írland stóðst nánast væntingarnar (sem voru miklar) þótt eins og alvitað er eflaust orðið hafi vonbrigðin varðandi fáa rauðhærða menn verið talsvert stór. Þeir sem við sáum voru samt vel og fallega rauðhærðir, eldhærðir satt best að segja. Við Valgerður gistum eina nótt á hóteli í London og lentum ekki í neinu af því sem virðist afar algengt miðað við síður eins og Tripadvisor, hvorki kynferðislegri áreitni, ógeðslega skítugu herbergi né vondum morgunmat. Nei, herbergið okkar var hið fínasta, konurnar í móttökunni lítið fyrir að áreita og enski morgunverðurinn ljúffengur. Rosa og Dónal tóku á móti okkur í Dublin og brunuðu beint á írskan pöbb með okkur. Þau skötuhjúin sýndu mikla gestrisni, viku úr rúmi fyrir okkur og Dónal keyrði með okkur um uppsveitir landsins, ægilega fallegt allt þar. Við keyrðum m.a.s. gegnum Hollywood, sem er aðeins öðruvísi en ég hafði ímyndað mér. Ég kom til Parísar snemma á sunnudagsmorgun og hitti vin sem keyrði með mig milli Eiffel turnsins, Sigurborgans og Hins Heilaga Hjarta og keyrði mig svo á farfuglaheimilið mitt. Líklega mæli ég ekki eins mikið með því eins og hótelinu í London. Ég lærði að það borgar sig ekkert að panta gistingu fyrirfram a.m.k. ekki fyrir mig. Ég er nefnilega lukkunar pamfíll, það er engin spurning, ef til vill klíndist þessi heppni á mig í landi lukkunnar, Írlandi. Ég nefnilega hitti yndislegan mann í fallega hverfinu við farfuglaheimilið mitt, sem var svo ljúfur að bjóða mér gistingu hjá sér eftir sjö mínútna kynni. Algjör bömmer að vera þegar búin að borga fyrir farfuglaheimilið. Ég vona bara að Jalili verði í sambandi við mig. Æðislegt að eiga kærasta í hinum helstu stórborgum.
Núna er ég í Frakklandi og eftir að hafa lifað af bílferðina frá Bordeaux til strandhússins hennar Cla þá held ég að ég lifi allt af. Lofthitinn var um það bil 40-43°c og ég átti bágt með að halda meðvitund. Sjáumst!

Sjalfbodalidi oskast...

...til ad saekja mig a flugvollinn i Keflavik eda a BSI a sunnudaginn eftir viku.

Myndir úr Sviðnum / Fotos de Sviðnur

Hér eru myndir/Aquí tengo las fotos

Skammastu þín!

Sá eða sú sem sendi mér ábendingu um frétt með mynd af stórri og ljótri slöngu (og hræðilega hættulegri) má skammast sín. Það er ljótt að stríða minni máttar!

Gaman ó já gaman

Það var gaman í Sviðnum. Freyja tók myndir og Henrik gerði það líka. Hér getið þið skoðað þær. Kannski já kannski set ég myndirnar mínar einhvern daginn á netið. Til hvers annars að vera með smugmug? Takið eftir myndunum af yrðlingunum, Sigga fær kannski einn slíkan í innflutningsgjöf frá uppáhaldssystur sinni.

Aðstoð óskast!

Lítil stúlka sem ég þekki er að flytja inn með kærastanum sínum. Eftir áratugi á heimili þar sem engin gæludýr eru leyfð, hlakkar litla stúlkan mikið til þess að geta verið með dýr á nýja heimilinu, blokkaríbúð í Laugarneshverfinu. Mig langar svo mikið að gleðja þessa skottu með því að gefa henni geit. Veit nokkur hvar slíkar er að fá?

Buena chica

Esta vez le dedico la foto al padre de esa chica guapísima que lee mi blog según dice su hija. Os mando muchos saludos a los tres. Pronto nos vemos!

kt. 160583-5179

Þið getið ekki ímyndað ykkur hvað ég varð glöð að hitta Lárus Þorvaldsson kt. 160583-5179, um helgina. Og kauði bara nýbúinn að eiga afmæli. Til hamingju Lárus! Megi þér vegna vel í sundlaugabyggingum í framtíðinni.

Letibloggarinn í stuttu máli

Letibloggarar eins og ég nenna ekki að skrifa samfelldan texta. Segi því frá því sem á daga mína hefur drifið í stuttu máli:

- Ég flutti á Tjarnargötuna og er núna með nýja nágranna á borð við Katrínu samstarfskonu og Hlíf og Auði, sem ég reyndar veit ekki alveg hvar eiga heima.
-Nordjobb gekk á Esjuna, ég fór kannski hálfa leið upp. Spurning hvort tími sé kominn á að koma sér í form? Hver vill hreyfa sig með mér?
- Ég tók að mér bráðskemmtilegt skúringarstarf. Hvað er betra en að vakna kl. 6:45 til að tæma rusl og skúra gólf? Ég get ekki beðið eftir því að hætta þarna.
- Framtíðaráformin réðust að einhverju leyti.
- Þessa dagana minä puhun suomea kotissa...eða hvernig sem maður segi það.
- Ég held ég bara hætti að skrifa, þetta er svo leiðinlegt....

Fallegust?

... ójá

Breytingar

Hjálparhendur óskast á mánudagskvöld 12. júní og jafnvel önnur kvöld í vikunni! Áhugasömum bent að hafa samband við höfund bloggsins.

Árshátíð nunnufélagsins

Hressar nunnur á Dubliners í fylgd Paddy O'Brian

Nunnufélag höfuðborgarsvæðisins auglýsir sumarferð félagsins, sem farin verður í júílímánuði. Er þetta stærsta og veigamesta ferðin, sem félagið hefur skipulagt, og er förinni að þessu sinni heitið til Dyflinar, höfuðborgar fyrirheitna landsins. Lagt verður af stað 18. júlí og dvalið í fimm daga. Nánari dagskrá verður auglýst síðar en þegar eru nokkrir dagskrárliðir ákveðnir þótt aðaltilgangur ferðarinnar sé vitanlega sá að njóta fegurðar írskra karlmanna. Paddy O'Brian, góðvinur stofnfélaga, hefur lofað að sýna okkur góða bari þar sem auðvelt er að finna myndarlega rauðhærða karlmenn. Áhugasömum er bent á að hafa samband gegnum netfangið egelskaraudhaerda@gmail.com.

Hamingjuóskir á afmælisdaginn, 30.5

Ég óska systur minni í nunnuskap og lífsráðgjafa, Valgerði Guðrúnu Halldórsdóttur innilega til hamingju með 24 ára afmælið. Húrra, húrra, húrra!

Það er komið nóg

Ég held að ég sé komin með nóg í bili miðað við eftirfarandi samtöl. Það fer að koma tími á að drífa sig heim úr vinnunni:

[18:46:53] (Ónefnd vinstúlka) says: en hvða eruð þið að gera ennþá í vinnunni?
[18:47:44] Alma Sigurðardóttir says: það er endalaus andskotans helvítis djöfulsins vinna

....áfram hélt samtalið.....

[18:50:29] Alma Sigurðardóttir says: ég er ekki helvítis andskotans dugleg

Hver vill flýja með mér til hlýrra karabískra eyja?

¡Feliz cumpleaños!

Hoy es un día especial. Es el cumpleaños de Gianluca del Campo también conocido como Giancarlo Romano. No sólo cumple años, sino también ha ganado el título muy deseado del hunk del año. Le mando mis felicitaciones desde mi isla nevada y muchos besos. Espero que coma tanto pastel que se ponga malo.

Me voy

Me gusta Islandia hasta cierto punto al menos y Reykjavík no está nada mal. No obstante estoy pensando en trasladarme a otro país, sí, en serio sería una idea estupenda. Esta primavera ha empezado con buen tiempo, casi calor, sol y todo. Los islandeses salían a la calle para celebrarlo, en los cafés había mesas fuera, en las heladerías había colas de dos kilometros y las piscinas y estaban llenas de gente que tenía ganas de broncearse. Toda una felicidad, y qué pasa? Después de una semana de temperaturas de verano empezó a hacer frío. Al principio parecía que el otoño ya había llegado pero cuando empezó a nevar notamos que era algo más grave. Ahora yo estoy en casa tan resfriada que apenas oigo nada y con fiebre, 3 días antes de que llegue junio. No sé a quién me tengo que quejar, pero eso tiene que cambiar, si no me traslado a Tehran.